καυτές αφίξεις

 

 

 

 

 

 

 

Το Megalium στην αρχαία Ελλάδα 


Οι αρχαίοι Έλληνες πίστευαν ότι τα αρωματικά φυτά προέρχονται από τις θεές και τους θεούς, που γι’ αυτό ακριβώς ικανοποιούνταν από τη χρήση των αρωμάτων. Πολλές τελετουργικές χρήσεις των αρωματικών φυτών θυμίζουν τις πρακτικές των Αιγυπτίων: έχριζαν τους νεκρούς, έκαιγαν θυμιάματα στους βωμούς και έβαζαν ακριβά αρώματα στο σώμα τους.

Οι αρχαίοι Έλληνες πίστευαν ότι το φρέσκο άρωμα που αναδίδουν τα ζωντανά φυτά διατηρεί την υγεία. Τα σπίτια τους ήταν χτισμένα έτσι ώστε τα δωμάτια να έχουν ανοίγματα σε κήπους με βότανα και λουλούδια.

Η πιο γνωστή, ίσως, χρήση των αρωματικών φυτών στην αρχαία Ελλάδα είναι η στέψη των Ολυμπιονικών με στεφάνια από έντονα αρωματική δάφνη.

Χρησιμοποιούσαν τριαντάφυλλα, γαρίφαλα, κρίνα, μυρτιά, κάρδαμο, ίριδα, μαντζουράνα, νάρδο, ακόμα και κυδώνι και ρόδι, για το άρωμά τους.

Ένας φημισμένος αρχαίος Έλληνας αρωματοποιός, ο Μέγαλος, επινόησε ένα άρωμα που ήταν γνωστό με το όνομα 
Μεγαλείο (Megalium). Για την παρασκευή του, μούλιαζε σε λάδι βαλάνου κανέλα, μύρο και καμένο (ή, ίσως, καρβουνιασμένο) λιβάνι. Τέτοια αρωματικά έλαια παρασκευάζονταν και με ελαιόλαδο. Πολύ διαδεδομένα ήταν και τα αρώματα με βάση το κρασί, ενώ σχεδόν σε κάθε μίγμα πρόσθεταν τριαντάφυλλο.

Οι αρχαίοι Έλληνες μύρωναν το κεφάλι τους με αρωματικές αλοιφές, από τριαντάφυλλο κυρίως, για να εμποδίσουν τη μέθη. Για τον ίδιο σκοπό χρησιμοποιούσαν και αλοιφές από άνθη μηλιάς, ίριδα ή νάρδο.

Ακόμα, οι αρχαίοι Έλληνες εισέπνεαν συγκεκριμένα αρώματα για να γιατρέψουν εσωτερικές διαταραχές. Τα αρωματικά έλαια με κυδώνι ή λευκή βιολέτα ανακούφιζαν τις στομαχικές διαταραχές. Το άρωμα από φύλλα αμπέλου καθάριζε το μυαλό. Για να ανακουφιστούν από τον πονοκέφαλο φορούσαν γιρλάντες από τριαντάφυλλα.

Οι αρχαίοι Έλληνες έκαιγαν λιβάνι στις τελετές ενταφιασμού και τιμούσαν τους νεκρούς τοποθετώντας αρωματικά άνθη σε τάφους και τύμβους. Αυτό το τελευταίο έθιμο φαίνεται να έχει ακόμη αρχαιότερη προέλευση. Το άρωμα των λουλουδιών, που συνδεόταν στενά με το θείο, ταίριαζε ως προσφορά στους νεκρούς, μαζί με τις προσευχές και τις ελπίδες πως οι θεές και οι θεοί Θα τους αγκαλιάσουν με αγάπη μετά τον σωματικό θάνατο.

Όταν η αρχαία Ελλάδα ηττήθηκε από τη Ρώμη, οι κατακτητές έμαθαν από τους κατακτημένους πολλά πράγματα για τα αρώματα. Οι Ρωμαίοι έκαναν τόσο υπερβολική χρήση στα αρώματα, ώστε χρησιμοποιούσαν ακόμη και αρωματικά πήλινα κύπελλα, που τα έφτιαχναν μουλιάζοντάς τα σε άρωμα πριν από τη χρήση τους.

Οι ποσότητες των αρωματικών υλικών που καταναλώνονταν από τον πληθυσμό για προσωπική χρήση ήταν τόσο μεγάλες, ώστε το 565 πΧ ψηφίστηκε νόμος που απαγόρευε στους πολίτες τη χρήση εξωτικών αρωμάτων. Αυτό το ασυνήθιστο μέτρο φαίνεται ότι θεσπίστηκε από φόβο μήπως παρουσιαστεί έλλειψη αρωμάτων που έκαιγαν ως θυμιάματα στους βωμούς, προς τιμήν των Θεών.

Στο ρωμαϊκό έγγραφο που περιέχει αυτό τον νόμο, ως κατάλληλη προσφορά για συγκεκριμένους Θεούς καθορίζονται τα ακόλουθα αρώματα: κόστος για τον Κρόνο, κασσία και βενζόη για το Δία, άμπαρι για την Αφροδίτη. Η δάφνη και η σαβίνα είναι κατάλληλες για όλους σχεδόν τους θεούς.

Η εκτεταμένη χρήση θυμιαμάτων σε αυτούς τους πολιτισμούς προέρχεται από την αρχαία πρακτική, που ήθελε να αφήνουν μπουκέτα από αγριολούλουδα και βότανα στους μικρούς υπαιθρίους ναούς.


Τα φυσικά μας όπλα

 

Μεγάλο κεφάλαιο στην ιστορίας της αισθητικής είναι τα φυτικά έλαια.

"Πολλά φυτικά έλαια προσφέρουν τις καλλυντικές τους ιδιότητες στο δέρμα και μπορούν να συμπληρώσουν τον κατάλογο των φυσικών καλλυντικών προϊόντων. Τα φυτικά λάδια, οι χυμοί των φυτών, είναι πλούσια σε βιταμίνες Α, Ε, Β και D, μέταλλα και ιχνοστοιχεία, καθώς και ωφέλιμα λιπαρά οξέα, εξαιρετικά πολύτιμα για τη φροντίδα του δέρματος. Είναι ιδιαίτερα κατάλληλα για την περιποίηση του δέρματος προσώπου και σώματος, εμποδίζουν την απώλεια της υγρασίας, ενισχύουν την ελαστικότητα και θρέφουν την επιδερμίδα με εμφανή αποτελέσματα στην εμφάνιση και την υγεία της. Η χρήση τους αποτελεί ένα φυσικό και πολύ αποτελεσματικό τρόπο για να περιποιηθούμε το δέρμα μας χωρίς να το επιβαρύνουμε με χημικές ουσίες. Ας αναφέρουμε ενδεικτικά κάποια σπουδαία για την ωφελιμότητα τους στο δέρμα φυτικά έλαια. 
Το κορυφαίο και γνωστό από αιώνες είναι το λάδι αργκάν. Το λάδι αργκάν είναι εξαιρετικά πλούσιο σε φυσική τοκοφερόλη (βιταμίνη Ε), πλούσιο σε φαινόλες και φαινολικό οξύ, σε καροτένιο, σε σκουαλένιο, σε απαραίτητα λιπαρά οξέα, σε ακόρεστα λιπαρά οξέα και ανάλογα με τη μέθοδο εκχύλισης πιο ανθεκτικό στην οξείδωση από το ελαιόλαδο. Το γεγονός αυτό το καθιστά διάσημο για τις αντιγηραντικές, ενυδατικές και αντιοξειδωτικές του ιδιότητες. Έχει αποδειχθεί επιστημονικά ότι το αργανέλαιο είναι σε θέση να διορθώσει τις ελλείψεις που σχετίζονται με την ηλικία στο δέρμα, με την αφυδάτωση και την απώλεια της ελαστικότητας του δέρματος. Είναι διαπιστωμένο πως περιέχει τοκοφερόλες σε υψηλό ποσοστό, διπλάσιες από το ποσοστό που βρίσκεται στο ελαιόλαδο. Αυτό το καθιστά ένα φυσικό αντιοξειδωτικό και μπορεί να τονώσει την ενδοκυτταρική οξυγόνωση. Βοηθά στην εξουδετέρωση των ελεύθερων ριζών και προστατεύει τους μαλακούς ιστούς. Το αργανέλαιο συμβάλλει στη μείωση των ρυτίδων και τη χαλάρωση του δέρματος. Έχει αποδειχθεί ότι αυξάνει την ελαστικότητα και τη σύσφιξη του χαλαρού δέρματος. Βοηθά στην ανάπλαση και την αναζωογόνηση των λειτουργιών των κυττάρων που εμποδίζουν την πρόωρη γήρανση του δέρματος που οφείλεται στον ήλιο, τη ρύπανση, το στρες, το κάπνισμα κλπ. 
Το πιο "νέο", αν και γνωστό στην αρχαιότητα, λάδι που προστέθηκε στη λίστα είναι το λάδι ιπποφαούς. Αυτό που το κάνει συγκλονιστικό είναι η απίστευτη αφθονία βιοενεργών συστατικών που το συνθέτουν και μεταφέρουν την ευεργετική τους δράση στο δέρμα. Πέρα από τον πλούτο του σε ιχνοστοιχεία, έχει 6 διαφορετικές λιποδιαλυτές βιταμίνες, 22 λιπαρά οξέα, 42 είδη λιπιδίων και 36 φλαβονοειδή. Είναι η πλουσιότερη φυσική πηγή βιταμίνης Α και Ωμέγα 7. Λόγω της αντιοξειδωτικής του δράσης, θεωρείται άριστο αντιρυτιδικό προϊόν και είναι κατάλληλο για όλους τους τύπους δέρματος. Λόγω του έντονου ερυθροκίτρινου χρώματός του, δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί αυτούσιο στο δέρμα, γιατί το χρωματίζει, αλλά λίγες σταγόνες του (1-2%) σε οποιοδήποτε άλλο λάδι φορέα αρκούν για να του δώσουν τις σούπερ ιδιότητές του. 
Το λάδι αβοκάντο παράγεται με έκθλιψη του σαρκώδη πολτού του καρπού αβοκάντο. Αυτό το εξαιρετικά πλούσιο λάδι είναι ένας θησαυρός της φύσης, που περιέχει σε υψηλά ποσοστά βιταμίνες Α, Β1, Β2, D και E. Επίσης, περιέχει αμινοξέα, στερόλες, παντοθενικό οξύ, λεκιθίνη, καθώς και άλλα απαραίτητα λιπαρά οξέα. Στην μέχρι τώρα ιστορία του, έχει εξαιρετική φήμη για τις θεραπευτικές και αναζωογονητικές του ιδιότητες. Είναι γνωστό ως θρεπτικό συστατικό για την αναζωογόνηση και ανάπλαση του δέρματος. Ενυδατώνει βαθιά, τρέφει το δέρμα, αυξάνει την ελαστικότητά του και βοηθά σημαντικά στην αντιμετώπιση των ρυτίδων και των σημαδιών του γήρατος. Είναι πολύ χρήσιμο σε δέρματα κατεστραμμένα από την συνεχή έκθεση στον ήλιο και τις κακές κλιματικές συνθήκες, σε δέρματα ξηρά, αφυδατωμένα και ώριμα. Συστήνεται ως κούρα περιποίησης αντικαθιστώντας την κρέμα νύχτας. 
Το λάδι τζοτζόμπα, ένα υγρό κερί που παράγεται από τους σπόρους του φυτού τζοτζόμπα στην κεντρική Αμερική. Το τζοτζόμπα είναι από τα πιο σημαντικά έλαια για τη φροντίδα του δέρματος, γιατί η χημική του σύνθεση μοιάζει με αυτή του ανθρώπινου σμήγματος, που το κάνει εξαιρετικά διεισδυτικό στην επιδερμίδα. Ενυδατώνει, τονώνει τη μικροκυκλοφορία κι ενισχύει την ευκαμψία και την ελαστικότητα του δέρματος. Λόγω των σμηγματοστατικών και αντιερεθιστικών ιδιοτήτων του ενδείκνυται για λιπαρά, ευαίσθητα και ακνεϊκά δέρματα. 
Το βερυκοκέλαιο, που παράγεται από το μαλακό σαρκώδη εσωτερικό καρπό του κουκουτσιού του βερίκοκου, απαλύνει και τρέφει ακόμα και τα πιο κουρασμένα και άτονα δέρματα. Η υψηλή περιεκτικότητά του σε ελαϊκό οξύ δίνει στο βερυκοκέλαιο μεγαλύτερη συγγένεια με το δέρμα σε σύγκριση με τα άλλα έλαια, που σημαίνει πως απορροφάται πιο εύκολα. Πλούσιο σε βιταμίνες Α, B1, B2, B6, B17 (η πλουσιότερη πηγή στον κόσμο) και βιταμίνη Ε. Απορροφάται ταχύτατα από το δέρμα χωρίς να αφήνει λιπαρότητα, εμποδίζει την εξάτμιση του νερού και διατηρεί την ελαστικότητα, φωτεινότητα και την ευλυγισία του δέρματος". 
Η κα Λαπαθιώτη θεωρεί τα φυσικά καλλυντικά κατά πολύ καλύτερα και πιο αποτελεσματικά από τα χημικά, αν και ως αισθητικός έχει χρησιμοποιήσει και πιο σύνθετα και ακριβά προϊόντα για την περιποίηση του δέρματος. Μετά από αυτήν την εμπειρία, όμως, μπορεί με σιγουριά να πει ότι τα αποτελέσματα είναι σπουδαία, χωρίς το φόβο των αλλεργιών, χωρίς πειράματα σε ζώα και με χαμηλότερο κόστος.